Wirtualni farmerzy zajmują się głównie hodowlą, przede wszystkim - czego dowodem są grafiki na poszczególnych stronach płyty - krów, kur, owiec i świń. Oczywiście, zapomniałem dodać, że zielona łąka jest zasymulowana w stacji orbitalnej, a zwierzęta toczą ze sobą walki w stanie nieważkości. Weterani Rephlexu przygotowali dla nas sporą pigułę dźwięków bardzo niekomercyjnych i wyszukanych, stojących gdzieś na pograniczu elektro-awangardy, process music i symfonicznego ambientu. Całość jest wielce zróżnicowana, nielinearna do granic szaleństwa. W aphexoidalnych kotłach gotują się przeróżne analogowe ingrediencje, nerwowe bity i karkołomne wokalizy. To bardzo kapryśna, mieniąca się różnymi odcieniami muzyka. Panowie Dred i Green są mistrzami metamorfozy bitu - wywracają go nieustannie na nice i poddają sobie tylko znanym metodom preparacji. Dodatkowych smaczków dodają żywe instrumenty (obój i klarnet), a także sensownie brzmiące i również poddane obróbce termicznej głosy ludzkie. Ktoś może zapytać "czy ta eksplozja pomysłów ma jakiś plan, czy to ma ręce i nogi?" Według mnie, metoda wirtualnych farmerów może być trochę nieoczywista, ale rzadko się zdarza by hybrydy owcy i kury prezentowały się tak efektownie.