paul laffoley
To, co u nas zwykło się określać mianem sztuki naiwnej, funkcjonuje w Stanach Zjednoczonych pod nazwą "outsider art." (sztuka outsiderów). Prace bostońskiego malarza Paula Laffoleya, prezentowane przez Kent Gallery w Nowym Jorku, skutecznie wymykają się jednak wszelkim próbom definiowania, tworząc własny czasoprzestrzenny idiom mistycznych diagramów i symboli. Laffoley wypowiedział swoje pierwsze słowo - "Konstantynopol"
w wieku sześciu miesięcy, po czym zaniemówił i pozostał milczący do czwartego roku życia. Lekarze zdiagnozowali ten przypadek jako objaw łagodnego autyzmu, lecz nie byli w stanie zasugerować jakiejś konkretnej terapii. Biografia Laffoleya zawiera zresztą więcej kuriozalnych informacji o życiu artysty-samouka. Czy przedziwne wizje mogły się pojawić
w jego umyśle pod wpływem serii elektrowstrząsów, jaką otrzymał w okresie studiów w Brown University? Tak i nie, skoro przeprowadzony w 1992 roku rutynowy skaning mózgu ujawnił tkwiący w jego półkuli mózgowej metaliczny implant nieznanego pochodzenia. Specjaliści od ufologii orzekli zgodnie, że Laffoley jest "chodzącym laboratorium nanotechnologicznym" przybyszów z kosmosu. W przesyconych dziwaczną symboliką obrazach Laffoleya widoczne są elementy nawiązujące do projekcji astralnych, podróży
w czasie i utopijne konstrukcje z marzeń sennych rodem. Liczne odniesienia do historii, literatury i nauk tajemnych sprawiają, że prace malarza są istną encyklopedią zaplątanych tropów prowadzących w nieznane. Szalone teorie Laffoleya odwołują się do tzw. Bauharoque - intuicyjnego kierunku w sztuce, będącego "całkowitym zaprzeczeniem postmodernistycznej impotencji i cynizmu". Podziwiając wizualizowane przez artystę pomosty elektromagnetyczne i schematy działania promieni śmierci, odnosi się wrażenie że inspiracja nadeszła w istocie od nieokreślonych, potężnych istot władającym niematerialnym królestwem czasoprzestrzeni. O ile wszystko nie jest autoreklamową bujdą...
http://www.kentgallery.com
