A.P.C.
Paryski dom mody A.P.C. (Atelier Produkcji i Kreacji) wydaje się podążać w zupełnie odwrotnym kierunku niż pławiąca się w samouwielbieniu i autoparodii scena haute couture. A.P.C. nie prezentuje swoich produktów na pokazach mody i właściwie nie zamieszcza reklam we wiodących magazynach, a przede wszystkim - o zgrozo! - stara się unikać kokietowania dziennikarzy. Istniejąca od dziesięciu lat firma została założona przez słynącego niegdyś z trockistowskich poglądów politycznych Jeana Touitou, a w chwili obecnej może się poszczycić nie tylko trzema sklepami w Paryżu, czterema w Japonii i nową siedzibą w Londynie, lecz także rocznym obrotem przekraczającym 150 milionów franków. Spartańska, minimalistyczna estetyka A.P.C. jest dopracowana z dbałością o najdrobniejsze szczegóły
choć na pierwszy rzut oka może sprawiać wrażenie niskobudżetowej. Poza ubraniami zaprojektowanymi przez najwybitniejszych młodych twórców (gościnnie- Anna Sui i Martin Margiela), firma proponuje pewien model stylu życia: dekadencja neo-bohemy łączy się w nim harmonijnie z funkcjonalizmem, tworząc nową jakość. Zamieszczony w Internecie katalog najnowszej kolekcji A.P.C. zawiera wiele zagadkowych gadżetów - kamuflażową taśmę klejącą, torby na laptopy, pachnące świece, notatniki, zaprojektowane przez Dominique Modiano srebrne pierścienie, a nawet "firmową" oliwę z oliwek. Interesującym elementem kampanii A.P.C wydają się być również płyty (kompaktowe i jeden winyl), obejmujące swoim zasięgiem przeróżne formy wyrazu współczesnej muzyki: od hipnotycznego punk jazzu F.Roberta Lloyda, przez scratch-ambient, po dubową wersję motywu przewodniego z "Łowcy Jeleni" w wykonaniu Hiroshi Fujiwary. Nonszalanccy, wytworni i trochę zwariowani Francuzi z A.P.C. z pewnością nie pozwolą nam o sobie szybko zapomnieć.
http://www.apc.fr
