index
index

Ostranenie '97 [prace video i instalacje]


[Simon Bogojevic-Narath/Hand of the Master]Simon Bogojevic-Narath Hand of the Master
Video z 1995 roku zrealizowane przez autora w Chorwacji. Opowiada o polowaniu na internetowych surferów. Przy jego realizacji wykorzystano miniatury, modele, lalki, animacje 2D i 3D oraz grę żywych aktorów.
Czas trwania: 6 minut.
[Maxim Tyminko/Development ]Maxim Tyminko Development
Video z 1997 roku, zrealizowane na Białorusi. Przewrotny i pomysłowy film o rozwoju, jako procesie zależnym od każdego człowieka. Sam film, przekornie, jest "niedorozwinięty" ponieważ składa się z czterech nieruchomych klatek przedstawiających cztery różne osoby. Na ich tle przesuwają się napisy po rosyjsku i angielsku dotyczące istoty rozwoju...
Czas trwania: 5.5 min.
[Piotr Wyrzykowski/Beta Nassau]Piotr Wyrzykowski Beta Nassau
Zrealizowane na przełomie 1993 i 1994 roku video autorstwa urzędnika sztuki, członka grupy CUKT z Gdańska, a przy okazji performera i twórcy filmów video. Całkowicie minimalistyczny film, który jest "non-kamerowym filmem video i animacją komputerową bez użycia komputera" jak opisuje go autor. Przez 9.5 minuty przed oczami widza przesuwa się zardzewiała burta wysłużonego masowca morskiego, której w warstwie muzycznej towarzyszą wściekłe dźwięki muzyki zespołu Venom Underground.
[Daniel Zduńczyk, Andrzej Jarczewski, Tomasz Pilik/Gwiezdne Wojny '97]Daniel Zduńczyk, Andrzej Jarczewski, Tomasz Pilik Gwiezdne Wojny '97
Film stworzony dla wyrażenia entuzjazmu autorów dla klasycznego dzieła kina SF Star Wars. Naśladownictwo nastroju oryginału jak też poszczególnych detali było z góry zamierzone. Oczywiscie różnica jest zauważalna natychmiast. Być może dlatego, że jak przyznali autorzy budżet filmu wyniósł... 26 porcji pizzy i 100 puszek coca-coli.
[Luchezar Boyadjiev/Digital Dessau]Luchezar Boyadjiev Digital Dessau
Nieskończona pętla video bazująca na jednosekundowej animacji komputerowej odtwarza fragment życia miasta. Jest podobna do wielu obrazków jakie turyści mogą kupić ot, choćby na warszawskiej Starówce. Jednak tutaj podstawową różnicę stanowi to, że artysta nigdy wcześniej nie był w Dessau a do stworzenia swej pracy użył tak "odhumanizowanego" narzędzia jak komputer.
[Iure Cibotaru/Guillotine]Iure Cibotaru Guillotine
Telewizyjna gilotyna mołdawskiego artysty wystawiona była przy głównym wejściu do Bauhausu. Autor pojawiał się co jakiś czas i z nieśmiałym uśmiechem "gilotynował" wszystkich chętnych. Osoba kładąca się na wznak widziała wiszący na pewnej wysokości nad swoją twarzą dość duży monitor. Już to sprawiało, że można się było lekko zaniepokoić. Po chwili opuszczał się on powoli w dół, a na ekranie pojawiały się kolejne cyferki wstecznego odliczania. W końu monitor zatrzymywał się tuż przed twarzą "skazańca", tak że niemal dostawał on zeza rozbieżnego. Jednocześnie odliczanie dochodziło do zera a na ekranie pojawiały się negatywowe obrazy spadającej wody, pokazane od tyłu, okraszone przesterowanym i głośnym dźwiękiem wodospadu. Trwało to ok. 30 sekund, po czym monitor wracał na swoje miejsce u szczytu gilotyny. Prócz żartobliwej wymowy "zgilotynowania" telewizorem ciekawy był swoisty efekt katharsis kiedy już można było podnieść się o własnych siłach z katowskiej machinerii.
[Steven Haigh Greenwood/Woven Presents]Steven Haigh Greenwood Woven Presents
Praca Australijczyka mieszkającego czasowo w Niemczech to wyjątkowo ciekawy przykład tworzenia sztuki przy pomocy Internetu. Ze strony technicznej na projekt składały się: komputer pracujący on-line, specjalny program i elektroniczna maszyna dziewiarska firmy Pfaff. [Dominik Kowalczyk/Michiel van der Haagen/Jacek Staniszewski] Wyspecjalizowany program bez przerwy przeszukiwał serwisy informacyjne z politycznymi doniesieniami ze świata w celu wyłuskania najczęściej powtarzających się słów. Słowa takie były następnie interpretowane przez specjalny interfejs między komputerem i maszyną dziewiarską. Reultatem było niekończące się zdanie wyszywane srebrną nicią na czarnej szarfie, która naprężona na kilkunastu metalowych blokach opasywała całe pomieszczenie by w finale opaść swobodnie na skomplikowaną maszynerię, która ją wyprodukowała i przykryć ją bezładnym kłębem materiału.
[Kasia Kujawska/Games Between Outside and Inside: Columns - The Apparent Ending]Kasia Kujawska
Games Between Outside and Inside: Columns - The Apparent Ending
"Kolumna jest symbolem sztuki. Każda epoka ma swoją kolumnę. Każda z nich ma taką samą funkcję ale jakby przy okazji mówi wiele o współczesnej jej kulturze, stylu, epoce. Moje praca jest propozycją kolumny naszego czasu, naszego stulecia. Jest bardzo prosta w swoim kształcie, a jedynym dekoracyjnym elementem jest monitor stojący na jej szczycie, w którym wyświetlany jest obraz jej podstawy obróconej do góry nogami."
Opis autorki
[Brian Reffin Smith/Co-operative Drawing]Brian Reffin Smith Co-operative Drawing
Do komputera wyposażonego w zmodyfikowany program graficzny podłączone są dwa joystiki. Za ich pomocą na ekranie można rysować na ekranie linie. Cały wic polega na tym, że z działania joystików program wyciąga średnią i przedstwia w postaci kreski na ekranie. Jeśli jedna osoba rysuje w lewo, a druga w prawo - to na ekranie nic się nie dzieje. Dopiero po uzgodnieniu, tego, co ma być rysowane i kierunku wspólnego działania, staje się możliwym narysowanie czegokolwiek. Jak mówi autor w opisie do swej pracy "w ten sposób jesteśmy zmuszeni do używania takiego rodzaju komunikacji, jakiego prawdopodobnie nie używaliśmy od czasów dzieciństwa".
[Die Audio Gruppe/Audio Balett]Die Audio Gruppe Audio Balett
Od 1983 roku Benoit Maubrey i jego Die Audio Gruppe budują alektroakustyczne ubiory. Są one wyposażone w głośniki, wzmacniacze i przenośne samplery, które pozwalają nagrywać, przetwarzać i odtwarzać dżwięki otoczenia. Dodatkowe wyposażenie, takie jak: odbiorniki radiowe, mikrofony kontaktowe i urządzenia powodujące zapętlenie dżwięku pozwalają wzmocnić efekt tego elektroakustycznego tańca. Pokazy Die Audio Gruppe odbyły się już w wielu miejscach na świecie (również w Polsce). W Dessau scenerią performance był tamtejszy głowny dworzec kolejowy.
[Dida Zende/Modern Surveillance]Dida Zende Modern Surveillance
Zabawny i prosty zarazem pomysł niemieckiej artystki pozwalał każdemu z gości Bauhausu zobaczyć co dzieje się w "kwaterze głównej" czyli w studiu Waltera Gropiusa, w którym działało kierownictwo Ostranenie '97. Umieszczona w nim kamera przemysłowa non stop przesyłała obraz do monitorów rozmieszczonych w całym budynku. Dzięki temu każdy miał "wgląd" w to, co się tam działo.


Ostranenie '97
Opisy stron
Parahouse
Pionierzy nowych mediów
Prace video i instalacje
Inne dzianina


profile

scena

archiv

soft

projekty

n/files

napisz do nas